Kinderhuis Nepal

You are here:  Home > Nieuwsarchief > Nieuwsarchief 2010 > Reislogboek Henk Hooghuis
top

Reislogboek Henk Hooghuis

27 sept. Na mijn aankomst in Kathmandu ben ik 5 dagen in de hoofdstad gebleven alvorens door te reizen naar Dharan. Opvallend zijn de continue verkeerschaos en bijbehorende luchtvervuiling. In Katmandu had ik een ontmoeting met Baburaja, een leider van een grote belangenorganisatie voor gehandicapten in Nepal. Met hem gesproken over ons project voor disabled children in Dharan en de problemen met de registratie en begeleiding van de gehandicapten in het oude ziekenhuis waar ze verblijven. 

1 oktober. Aankomst in Dharan na een lange busreis van 15 u. Er is in vergelijking met Kathmandu in elk geval frisse lucht. De mensen zijn vriendelijk en gastvrij als altijd. Ik ben een kijkje gaan nemen in het Sarasvati Childrens Home. De nieuwe keuken is klaar en ziet er heel ruim uit. Op 11 oktober is de opening gepland die ik namens de stichting samen met onze nepalese partner org. zal verrichten.

3 oktober. In de ochtend was ik bij de solicitatiegesprekken met maar liefst 15 kandidaten voor de positie van office manager. Deze is vacant na het vertrek van Naresh. Het SHC heeft in eerste instantie 3 kandidaten geselecteerd. Het is de bedoeling dat ze 1 dagje meelopen en dan hun bevindingen op papier zetten. Eind van de middag gesproken met de bestuurders van het Sarasvati children's home over de steun die we tot nu toe hebben gegeven vanuit Nederland. Ook Ton Timmermans  (sponsor uit Best ) was hierbij aanwezig. Hij is accountant en adviseert de stichting op financieel gebied. Ze dringen aan op voortzetting van de hulp. De situatie in Nepal is er niet beter op geworden. De lokale steun neemt af. Het geld dat ze in reserve lijken te hebben is voor een groot deel opgebouwd uit donaties voor 'life membership'. Hier kunnen ze volgens de nepalese wet niet aankomen. Toegezegd dat ik zal bepleiten in ons bestuur om onze steun te  continueren, maar dat het misschien een optie is dat we ons vooral gaan richten op het homemanagement, minder op constructie en onderhoud. De kwaliteit van de begeleiding van de kinderen behoeft aandacht. Er zijn 2 jonge homemothers die 24 u/dag beschikbaar moeten zijn voor 26 kids. Dat is ook in Nepal wat veel gevraagd. De meeting was erg vriendelijk en open. 

4 oktober. Bezoek aan Dipendraschool, samen met dr Herman, een gepensioneerd huisarts, zijn vrouw Els en Ton Timmermans. Ik was erg onder de indruk van de nieuwbouw ( fase 4) de extra watertaps, de 500 liter tank bij de toiletten. De zorgen werden meteen op tafel gelegd door de leden van het schoolcomite en enkele ouders. Als we slechts een deel van de kinderen die er het slechts aan toe zijn een maaltijd gaan verstrekken, heb je kans dat de anderen gefrustreerd raken en afhaken. Eigenlijk is zeker 90 % van de kinderen in slechte omstandigheden, waardoor ze ook vaak niet naar school kunnen gaan. Dr Herman heeft  een aantal kinderen met acute problemen onderzocht en verwezen naar het ziekenhuis. De onderwijzers pakken dit op en ik ga natuurlijk vragen of dit ook daadwerkelijk gebeurd. Afgesproken dat we in een werkgroep verder over gaan praten over de problemen rond de armoede en de participatie. Zij moeten met voorstellen komen, onze partner SHC helpt hen daar eventueel bij. Opnieuw word ik getroffen door de grote inzet van de onderwijzers op deze school!

5 oktober. Bezoek aan het RHD, disabled children project. de toiletten die mbv de steun van de fam Timmerman zijn aangelegd zien er keurig uit. de initiatiefnemer van dit project, dhr Bhim Rai blijkt echter nog niet bereid om een rechtspersoon te vormen voor dit tehuis voor 24 gehandicapte kinderen. de indruk is dat er sinds vorig jaar niet zo veel is veranderd, behalve de sanitaire voorziening en de bedden die nieuw zijn aangeschaft. veel van de kinderen gaan nog niet naar school, terwijl dat vorig jaar wel is afgesproken met Bhim Rai, het toezicht op de kinderen is verder een punt van zorg. kinderen met een mentale handicap, kinderen met fysieke handicaps in alle leeftijdscategorien vormen een groep. Ook zijn er enkele volwassenen (ouderen) met een mentaal/ fysieke handicap. op de markt zagen we een oudere met een jong kind samen bedelen. We hebben er bij dhr Bhim Rai op aangedrongen dat hij zijn project laat registreren, een voorwaarde om steun te kunnen geven via onze stichting en ook voorwaarden te kunnen stellen hieraan!

10 oktober ochtend. Samen met de nieuwe officemanager - mevr Usha Subba - ga ik naar Duhabi Children's Home om haar voor te stellen. Usha is 42 j en ongehuwd. Ze heeft een college opleiding gedaan en als secretaresse gewerkt voor een Britse officier, toen het Gurkha regiment nog in Dharan was gelegerd. Van hieruit heeft ze veel ervaring met management kunnen  opbouwen. Usha toont zich erg betrokken bij de kinderen, stelt veel vragen. Ze is gekozen uit 15 mensen. Haar Engels is uitstekend en we hopen met haar een goede samenwerking op te bouwen. De homemanager van Fuhabi Home - Suraj Singh - bood haar zijn ondersteuning aan in haar inwerkperiode.

10 oktober middag. Ontmoeting met schoolcomite, het schoolhoofd, 3 onderwijzers van Dipendraschool. Er wordt een plan op tafel gelegd om te voorzien in 1 maaltijd p/d voor de ca. 150 leerlingen. ze komen uit op een berekening van NR 15 (ca. 16 eurocent) per kind per dag voor de maaltijd. Hiervoor willen ze gevarieerd voedsel bieden, rijst, fruit, groente etc. Opgeteld komen we op een totaal bedrag van ca 5400 euro per jaar uit, om dit te bekostigen. ook willen ze graag electriciteit op school en een guard (concierge). We vragen het schoolbestuur de plannen verder uit te werken en aan onze partner NGO de SHC te geven. Als stichting kunnen we nog geen harde toezeggingen doen, voordat het geld beschikbaar is. Het is de bedoeling dat de ouders gaan koken en helpen bij de verstrekking van de maaltijden aan de kinderen.

Behalve de maaltijdvoorziening moeten er ook nog 3 klaslokalen gebouwd worden op het dak van de al afgebouwde lokalen: klas 6,7 en 8. Het zal  minder kostbaar worden, omdat de fundering sterk genoeg is. Maar de kosten van de bouwmaterialen rijzen de pan uit en onze middelen zijn zeer beperkt. Er zullen dus harde keuzes gemaakt moeten worden door ons bestuur...

11 oktober. Opening van de keuken bij het Sarasvati kinderhuis. Als voorzitter krijg ik de eer om de keuken officieel te openen. Zoals het gaat in Nepal gebeurd dit ook echt officieel met de nodige toespraken en formaliteiten. In mijn toespraak refereer ik aan de begintijd van het Sarasvati weeshuis. Er was toen  helemaal geen keuken, er werd gekookt mbv een klei-oven, gesprokkeld hout en water van wisselende kwaliteit. Urmila Rai, de kokkin die ook toen al voor de kinderen kookte, is er nog steeds. In mijn toespraak bedank ik haar voor haar inzet. Ik ben er zeker van dat zij optimaal haar kookkunst zal gaan inzetten in de nieuwe keuken! Foto's volgen later!

13 oktober. Gisteren aangekomen in Duhabi Childrens Home. ik logeer op de kamer van de homemother Goma, die voor deze gelegenheid haar kamer afstaat. Het valt op dat de kinderen in vergelijking met vorig jaar,meer eenheid vormen. De oudere kinderen hebben allemaal een taak: ze bedienen de jonge kinderen  eerst en gaan pas eten als deze klaar zijn. De kinderen hebben een vast ritme: de kleintjes gaan om 7u naar bed. De grote kinderen om 9u. Suraj ( de homemanager ) heeft 1 week verboden om tv te kijken. Reden: ze hadden de toegestane tijd overschreden dat ze tv mogen kijken (2upd). het ziet er goed georganiseerd uit.ik heb vandaag voor de homemother  Goma een grote momopan gekocht (een populair tibetaans gerecht hier). De kinderen krijgen nieuwe kleren van de fam van Bimla voor het Dashain feest dat er aan zit te komen. morgen is er een lokale inzameling voor het kinderhuis hier.

16 oktober. Vandaag zijn veel kippen, eenden en geiten geofferd aan de Godin Kali, ook wel Durga genoemd. Het is een oude traditie, waarmee men hoopt groter onheil af te kunnen wenden door dit bloedige offer te brengen aan deze toornige godheid. Niet iedereen doet mee: de boeddhisten zijn hier over het algemeen op tegen en spreken mantra's uit voor de gestorven dieren. Onze nieuwe officemanager Usha behoort tot de boeddhisten en heeft vandaag gewoon gewerkt, ofschoon zaterdag hier een vrije dag is.

Behalve offeren van dieren wordt op deze dag ook aan liefdadigheid gedaan: kinderen van Duhabi Home hebben nieuwe kleren gekregen vanuit de lokale gemeenschap. Ook is een koekjesfabrikant langs geweest en heeft pakken biscuits uitgedeeld. Helaas is voor kinderen van Dipendraschool niets extras beschikbaar ...

20 oktober. Vanmorgen de Dipendraschool officieel mogen openen. Ondanks de  Dashain vakantie waren ca 50 kinderen aanwezig en veel ouders en onderwijzers en het school comite. Onze lokale voorzitter Shyam Katuwal deed uitgebreid verslag van het bouwproces dat 3 1/2 jaar geduurd heeft. Ik spreek mijn dank uit aan hem en het school comite. Ook bedank ik stichting de Brug uit Slootdorp en wijlen hun penningmeester Jan Bron voor de steun. Verder vertel ik dat onze stichting zal proberen ook klas 6,7 en 8 te helpen financieren. 

's Middags een gesprek gehad met SOS kinderdorp direkteur Ramesh Tamrakar. Hij zegde ondersteuning toe aan onze nieuwe project manager Usha Subba.

Ik heb mijn zorg uitgesproken over het disabled project in Dharan waarvoor wij al wel een goede sponsor hebben, maar dat nog steeds niet een rechtspersoon wil worden. Ramesh zal kijken of een comite kan worden gevormd om dit project in goede banen te leiden. Kortom: een drukke dag maar  ook perspectief biedend!

22 oktober. Naar het kinderhuis in Duhabi gegaan voor een lunch afspraak. Usha, de nwe officemanager (2 weken in dienst) belt op om te zeggen dat ze niet alleen nog een tijdje verwacht ziek te zijn, maar dat ze ook afziet van de baan als manager. Reden: ze vindt al met al de verantwoordelijkheden te groot. Wat nu? De voorzitter van onze partner NGO, Shyam Katuwal, stelt voor om voorlopig onze computer teacher Ranjit aan te nemen; hij is goed in staat om ons kantoortje weer op orde te brengen en de budgetten voor komend jaar moeten ook worden vastgesteld. We hebben morgenochtend een gesprek met Ranjit (die al informeel had laten weten wel iets voor de funktie te voelen). Uiteraard bemoei ik me niet met de aanstelling van Ranjit en laat dit geheel over aan onze voorzitter in Nepal; zij moeten immers het werk doen en kunnen het beste bepalen wie de meest geschikte kandidaat is.

25 oktober. Vandaag een picknick georganiseerd door onze locale partner SHC, met de kids van Sarasvati home en Duhabi Home. We gingen 's morgens al vroeg de deur uit. 2 schoolbussen waren voor de gelegenheid afgestaan om de kinderen en deelnemende bestuursleden en staf te vervoeren. De bestemming was Rajaranij, een plaatsje in de bergen van waaruit we een mooi uitzicht hadden op de Himalaya. Er was een speciale picknick plaats ingericht, waar we veel spelletjes hebben gedaan met de kinderen en eten gekookt. De tijd vloog om, het was enorm gezellig. De kinderen hielden korte presentaties, elk kind vertelde iets, een mop, een verhaaltje.

Om 1700 u gingen we weer huiswaarts, met een  gevoel van verbondenheid en dankbaarheid. Het is echt heel bijzonder als je bedenkt wat er van deze kinderen had kunnen worden als we ze aan hun lot hadden moeten overlaten, zonder toekomst-perspectief en opvang.

26 oktober. Afscheid genomen van voorzitter Katuwal en onze boekhouder Chandra Pradhan. Omdat onze penningmeester in augustus is afgetreden, was het nodig goede afspraken te maken over de financiele rapportage. We gaan meer verantwoordelijkheden overdragen aan onze partner SHC. Ook zullen we beter de lokale donaties gaan afstemmen met het budget wat we vanuit Nederland ter beschikking stellen.
's Middags ben ik teruggevlogen naar Kathmandu, na eerst nog afscheid genomen te hebben van Duhabi Children's Home dat op weg naar het vliegveld van Birathnagar ligt. Op de valreep heb ik onze partner SHC nog kunnen vertellen dat een aardappelfabrikant waarschijnlijk 2500 euro zal doneren voor het voedselproject van Dipendraschool (1 maaltijd p/d voor 150 kids) we kunnen hier dan 6 mnden mee vooruit.

31 oktober. Vanavond vlieg ik terug naar Nederland. De balans is positief. We hebben een nieuwe project manager aangenomen. Ook is des temeer duidelijk geworden uit de contacten met onze Nepalese partners, dat er echt geen andere keus was dan de vorige manager - Naresh - te vervangen. Er zijn nieuwe afspraken gemaakt rond de financiele rapportage naar onze stichting. Het zal daardoor minder tijdsrovend worden om het penningmeesterschap in Nederland uit te voeren. Tegelijkertijd krijgen we meer inzicht in de lokale donaties en kunnen we onze steun daarop beter gaan afstemmen.

Er zijn afspraken gemaakt over de rol van Ned. vrijwilligers. Verder kunnen we hopelijk al in december van start met het verstrekken van het ontbijt (= in Nepal een warme maaltijd) op de Dipendraschool.  Met betrekking tot Sarasvati home hebben we afgesproken dat onze partner SHC zich vooral gaat bezig houden met de kwaliteit van het homemanagement, dwz de opleiding en begeleiding van de kinderen almede het creeren van een beroepsperspectief. In Duhabi Home is afgesproken dat coordinator Suraj doorgaat met het onderzoek naar de eigen naam van de (wees-) kinderen, zodat ze als ze 17 j zijn op hun eigen naam een paspoort kunnen krijgen (een van de kinderrechten van de VN). Ook wordt een kleine kleuren tv aangeschaft en een nwe pc. Ten slotte zijn voorbereidingen getroffen voor het bezoek van Johan Colijn en zoon Leon die het startschot kunnen geven voor de maaltijdvoorziening op Dipendraschool en mogelijk nog tijd over hebben om naar het computerbeheer te kijken en de benodigde software voor registratie. Ook is positief gereageerd op de komst van Helen Roeten (met echtgenoot Roger en zoon Pablo) die gaat helpen om Dipendraschool aantrekkelijker te maken voor de kinderen dmv decoratie en speelvoorzieningen daar (vooral de peuterklas behoeft aandacht!)

Tot zover mijn verslag!

« prev top next »
top
top

Powered by CMSimple | Template: ge-webdesign.de | Login