Kinderhuis Nepal

You are here:  Home > Nieuwsarchief > Nieuwsarchief 2011 > Over kleuters en peuters
top

Over kleuters en peuters


Geschreven door Maaike en Floris

Dag lieve lezer,

Als allereerste: ondanks het gebrekkige geblog, we leven nog (steeds, in Nepal weet je nooit hoe lang dat nog duurt, komt vooral door het eten).

De afgelopen anderhalve week hebben wij gedaan alsof we volwassen zijn en geprobeerd zestien kinderen in de leeftijdscategorie 4 tot en met 16 in een kindertehuis in Duhabi in het gareel te krijgen. Ik (Maaike) hoef de komende tien jaar geen kinderen meer, maar enfin, hier wat van onze highlights tijdens een anderhalf week durende ouderschap.

28/11, 12.51
Twee van de kinderen in het Duhabi gaan op dit moment nog niet naar school. Wij besloten deze kinderen thuisonderwijs te geven, maar voordat dit kon gebeuren moesten we eerst wat spullen aanschaffen. Dus daar gingen we: Floris een kind, Maaike een kind en de home-mother, op zoek naar schriftjes en pennen voor de kinderen. In Duhabi, een dorp ter grote van een notendop, volendam in het kwadraat.

30/11, 20.03
Loodzetting (geen licht). Home-mother naar het ziekenhuis met de drie oudste kinderen. Dertien hongerige kleutertjes die een voor een in slaap vallen. Een zaklamp en het licht van een Nokia. Daar stonden we dan. De enige schade was een overstroomde keuken omdat de leidingen verstopt zaten, ondanks alle ongemakken lag iedereen met de tandjes gepoetst op tijd in bed.

1/12, 11.48
Zes kilometer hard lopen over rijstvelden in de zon in de benen. Het water was op. (ja, dat kan hier). Vervolgens met handdoek en zeep terug gelopen naar de waterpomp in het dorp, waar wij ons 'gedouched' hebben. De verbazing van de dorpelingen is onbeschrijfelijk.

4/12, 19.12
Nadat wij een dag naar Dharan waren geweest voor een bespreking op het kantoor, kwamen de schoolloze kindjes trots hun huiswerk, gegeven door een twaalf-jarig 'broertje' laten zien. Het twaalf jarige kindje had de verantwoordelijkheid van het leren schrijven en lezen voor de kinderen overgenomen. Dat was erg leuk om te zien.

6/12, 18.37
Stroomstop. Zestien zingende en dansende kinderen in de eetkamer, die zing- en klapspelletjes aan ons leren. Tot de loodzetting voorbij was om acht uur, hebben de kinderen (en wij) door gezongen, geklapt en gedanst.

Deze week is de laatste week vrijwilligers werk, die wij zullen slijten op de Dipendra basisschool en het Saraswati kindertehuis in Dharan.

Liefs, Floris & Maaike

P.S.
Voor allen die het gevraagd hebben: het eten geserveerd in het kindertehuis is rijst als ontbijt, lunch, tussendoortje en avondeten. Elke maaltijd een feestje dus. Het eten wordt bereid door de home-mother met de oudste kinderen (met een beetje geluk mochten we helpen, maar ze vertrouwen europeanen niet echt met rijst koken). In de restaurants hier in Dharan kan je voornamelijk rijst, curry, noodles en 'snacks' krijgen. Met peterselie. Ik h??t peterselie. 

P.P.S. tijdens het schrijven van deze blog is de stroom al twee keer uitgevallen en zijn we minstens tien grijze haren rijker door de angst dat de hele blog weg zou zijn... Gelukkig is ie er nog, anders hadden jullie alleen dit stuk kunnen lezen. 

Blog zie >>>
« prev top next »
top
top

Powered by CMSimple | Template: ge-webdesign.de | Login