Kinderhuis Nepal

You are here:  Home > Nieuwsarchief > Nieuwsarchief 2013 > Dagboek Henk Hooghuis
top

Dagboek Henk Hooghuis


26 oktober. Na aankomst in Kathmandu heb ik meteen een afspraak met Shree Pandey, een Nepalese fairtrade textielfabrikant, die in Nederland woont maar hier een fabriek heeft. Hier worden handgemaakte producten gemaakt, sjaals, handschoenen, vesten, mutsen etc. Hij  levert ons tegen kostprijs spullen die we kunnen verkopen op de kerstmarkten die mijn werkgever dit jaar organiseert voor de werknemers. 

2 november. Aangekomen in Dharan na een busreis van 15 uur. Ik reis in een de luxe uitvoering maar daar is weinig van te merken! De wegen zijn nog onverminderd slecht, vol gaten en scheuren. 's Middags een eerste gesprek met de nieuwe officemanager Sayrav Udash. Hij komt betrokken over en het kantoortje is goed op orde, alles netjes opgeruimd en geordend.

4 november. Bezoek aan Duhabi Childrens Home. De kinderen zien er verzorgd uit. Het huis is netjes, de was en toiletruimtes zijn schoon. De kinderen repeteren voor een dans die ze gaan opvoeren gedurende het lokale festival Char, wat binnenkort gehouden wordt. Dipesh, 17 jaar, is geslaagd voor zijn middelbare school en laat me zijn diploma en cijferlijst zien. Hij is geslaagd met een gemiddelde van 77% van het totaal. Hiermee is hij first division geslaagd voor Nepalese begrippen. Dipesh wil een vervolgopleiding doen voor electromonteur. de opleidimg  duurt 3 jaar. De kosten zijn in totaal ? 1500. Hiervan heeft Dipesh zelf ? 300 bij elkaar kunnen krijgen aan donaties. Het overige bedrag kan gespreid worden betaald, ca.  ? 400 per jaar.

7 november. Bezoek aan het Sarasvati Home. De kinderen hebben voor het eerst van hun leven een korte vakantie gemaakt. Ze zijn naar Lumbini geweest, de geboorteplaats van Boeddha. De kinderen Binita en Unil brengen verslag uit over wat ze hebben gezien. De een vond de tempel van Nepal het mooist in Lumbini, de andere de tempel van Duitsland. Ze hebben genoten van het uitstapje, waarvan ze ook nog verslag gaan doen. Het reisje van 5 dagen is grotendeels betaald door de lokale bestuurders.

9 november. Vandaag een gezamenlijke picknick georganiseerd voor de kinderen van Sarasvati Home en Duhabi Children's Home. De kinderen hebben elkaar kunnen ontmoeten en kunnen uitwisselen. 's Morgens werden spelletjes gedaan met de kinderen. Ook hield elk kind een korte presentatie. Ze mochten zelf bepalen wat. Een verhaaltje, een mop vertellen, maar ook een liedje zingen of een dansje laten zien. Na de lunch was er disco. Ook Bimala zong nog enkele liedjes. 

We hebben de gelegenheid benut om met de Nepalese bestuurders uit Duhabi en Dharan van gedachten te wisselen over verdere samenwerking, integratie. Daarnaast is gesproken over de noodzaak om de kinderen al vroeg te gaan voorbereiden op zelfstandigheid. Volgens de Nepalese regelgeving moeten ze al op 16 jarige leeftijd in staat zijn zelfstandig te functioneren. Dit betekent ook dat we in een eerder stadium moeten weten wat de beroepsperspectieven zijn. Als de kinderen 18 jaar zijn zullen ze het kindertehuis moeten verlaten. 

Vanuit de stichting heb ik nog eens benadrukt dat we zeker veel aandacht moeten geven aan de zwakke kinderen en ook een plan moeten hebben voor hen. We zullen in de maandelijkse skypeconferentie met de Nepalse partners deze onderwerpen laten terugkomen. 

Tenslotte heb ik uitgelegd dat de stichting als gevolg van de economische crisis nu veel minder inkomsten heeft. We zullen ook op het gebied van fondsenwerving in Nederland intensiever moeten samenwerking. Een mogelijkheid is het uitbreiden van ons assortiment in de webwinkel (nu alleen pashmina's). We zouden uitbreiding kunnen overwegen van fair trade producten van goede kwaliteit uit Nepal, en op deze manier inkomsten kunnen vergaren.

11 nov. Bezoek aan Ramesh Tamrakar, directeur SOS kinderdorp Itahari, voorzitter van de Districts Children Walfare Board (DCWB) de Nepalese variant van onze Raad v/d Kinderbescherming. Hij adviseert ons al 15 jaar en heeft er o.a. voor gezorgd dat er een stabiel, betrokken en deskundig bestuur in het Duhabi Kinderhuis is gekomen na een onrustige periode. Samen met Ramesh en onze officemanager Saurav heb ik vele onderwerpen kunnen bespreken.

Zo hebben we gesproken over de richtlijn van de Nepalese overheid dat kinderen uit een weeshuis met 16 j. al zelfstandig moeten kunnen functioneren. Volgens Ramesh is dat een misverstand: kinderen kunnen vanaf 16 j. niet meer in een weeshuis worden geplaatst. De jaren tussen 16 en 18 zijn echter cruciaal voor de ontwikkeling van kinderen: ze zijn dan erg beinvloedbaar en kunnen nog alle kanten op. Juist in die periode moeten ze gesteund worden. Hij raad ons aan om voor deze leeftijdscategorie een concreet plan per jongere uit te werken, samen met de jongere. 

Ook hebben we gesproken over de teruglopende inkomsten voor de stichting ten gevolge van de economische crisis en wat we hier gezamenlijk aan zouden kunnen doen. Individuele sponsoring is volgens Ramesh ook een mogelijkheid de we kunnen overwegen. Als stichting zijn we hier tot nu toe terughoudend mee geweest, behalve voor gehandicapte kinderen, omdat we willen voorkomen dat kinderen buiten de boot vallen waar andere wel individueel worden gesponsord. We zouden donateurs naast hun bijdrage voor steun aan het kinderhuis tbv alle kinderen ook de mogelijkheid kunnen bieden een extra bijdrage te geven voor een individueel kind. We zullen dit nog bespreken in het bestuur.

12 nov. Gesprek met Mohan Shrestha, penningmeester van onze partner SHC. Hij is socioloog en heeft samen met anderen een plan ontwikkeld om kinderen meer besef bij te brengen van hygiene, belang van schoon water en het creeren van een verzorgde leefomgeving. Dit plan is met name ook interessant voor de kinderen van Dipendraschool: die komen vaak uit een vervuilde omgeving, hebben bv nog niet de gewoonte ontwikkeld om hun handen te wassen na toiletbezoek e.d. Mohan heeft een methodiek ontwikkeld waarmee ook concrete resultaten zijn geboekt. Zo is gebleken dat kinderen in een schone omgeving die ze zelf creeren en in stand houden, betere schoolprestaties behalen! Een onderdeel van dit "awareness" programma is ook het introduceren van morele principes en het belang van een positieve levenshouding: hoe ga je bv om met conflicten, ruzies. Het belang van elkaar helpen, eerlijkheod etc. De kinderen leren ook een vorm van meditatie, stil te zijn voor een aantal minuten. 

Het belang voor de kinderen van Dipendraschool is zoals gezegd duidelijk: zij komen uit sterk achtergestelde milieus, economisch erg zwak. Het aanleren van het verzorgen van de leefomgeving en het aanleren van deze principes zou ook een positief effect kunnen hebben op hun thuissituatie. Het aanleren van de methodiek  vereist wel dat er 2 mensen voor worden vrijgesteld voor een jaar. Kosten zijn ca ? 1600. We hebben dit geld nu niet beschikbaar en hebben al moeite met het betalen van de reguliere kosten om de school draaiende te houden. Neemt niet weg dat we zeker moeten kijken of we er toch iets mee kunnen doen! 

Verder gesproken met Chandra Pradhan, de accountant van SHC. o.a. gesproken over de budgettering en de uitgaven. Vanuit Nederland is het natuurlijk belangrijk om te weten wat, waar het meest nodig is. Wat betreft Dipendraschool hebben we ook gesproken over de kwaliteit van het onderwijs: die behoeft op een aantal punten verbetering. Zo spreken enkele onderwijzers, waaronder de headmaster, geen Engels. Ook hier moet in geinvesteerd worden. Tenslotte nog gesproken over de fondsenwerving en hoe de Nepalese partners ons zouden kunnen helpen. De bereidheid is groot om ons hierin bij te staan!

14 nov. Vandaag afgesproken dat ik aanwezig ben bij de schoolmaaltijd die de kinderen krijgen op de Dipendraschool. De kleintjes halen eerst hun eten op in de keuken die dankzij de stichting is gebouwd aan de achterkant van het schoolgebouw. Daarna de grote kinderen. Nadat ze gegeten hebben brengen de kinderen hun borden weer terug. Alles verloopt in goede harmonie. De kinderen genieten van de thukpa, een maaltijdsoep met spaghetti erin volgens Tibetaans recept.

Na afloop heb ik een gesprek met een afvaardiging van de ouders. Zij zijn erg blij met de steun vanuit Nederland voor hun kinderen. Ze vragen of de school kan worden uitgebreid naar een volledige leergang van 10 klassen (nu is er alleen primary school t/m de 5e klas). Dit lijkt nog toekomstmuziek. Het is nu al moeilijk om de kwaliteit van het onderwijs te garanderen. De stichting heeft ook onvoldoende geld ter beschikking. 

Ik merk op dat een aantal kinderen al naar huis is. Dit heeft te maken met het bericht dat er die ochtend 4 bommen zijn gevonden op verschillende plaatsen in Dharan. Deze zijn mogelijk geplaatst door groeperingen die het niet eens zijn met de verkiezingen die in aantocht zijn. De scholen hebben daarom besloten vandaag eerder te sluiten.

15 nov. Vanochtend een aantal producten gezien die op basis van fair trade principes worden gemaakt in Dharan. De producten worden o.a. uit oude kranten, lege melkpakken en plastic afval gemaakt. Op deze manier wordt het afval gerecycled. Ook maken ze handgebreide pullovers, mutsen, sjaals. We gaan een aantal afbeeldingen laten zien op de website. Mogelijk kunnen we sommige producten via onze webwinkel gaan leveren. De winst gaat voor 100% naar de projecten! 

In de middag een bezoek gebracht aan het kinderhuis in Duhabi. Onder andere gesproken over de toekomst van de oudere kinderen en de begeleiding die ze moeten hebben van de medewerkers ter plaatse. Ook gaan ze na de verkiezingen een inzameling houden bij de zgn rice mills. Die staan elk jaar een hoeveelheid rijst af aan goede doelen.

30 nov. Bezoek aan Duhabi Kinderhuis: Deepa loopt in pyama rond, de andere kinderen zijn naar school. De homemother vertelt dat Deepa ziek is: ze voelt zich niet lekker. Het valt me op dat er weinig speelgoed meer is voor de kinderen! Ook de speeltuin moet worden opgeknapt. Er zijn balken doorgerot als gevolg van slecht onderhoud. Blijft een aandachtspunt!

2 dec. Afscheid van Shyam en Shusma Tamang (Sarasvati kinderhuis). Zij zijn van jongsaf opgegroeid in het kinderhuis en gaan nu als broer en zus op kamers wonen. Er waren veel gasten bij hun afscheid. Ik was gevraagd als belangrijkste gast, vanwege de bijdrage die we als stichting hebben kunnen leveren aan hun ontwikkeling. Het afscheid was emotioneel: sommige bestuursleden lieten hun tranen de vrije loop. Voor mij overheerste toch een gevoel van voldoening dat we deze weeskinderen perspectief hebben kunnen bieden en ze met een gerust hart los kunnen laten. 

3 dec. Afscheidsbezoek gebracht aan SOS directeur Ramesh Tamrakar. Hij zal midden volgend jaar met pensioen gaan. We hopen dat zijn opvolg(st)er ons zal blijven adviseren. Ramesh zal zich hiervoor sterk maken.

9 dec. Bijdrage aan kerstmarkten van stg. Nidos: De landelijke voogdijinstelling voor vluchtelingen Nidos, heeft ons de opdracht gegeven om dit jaar fair trade producten aan te bieden uit Nepal op 4 kerstmarkten voor het personeel in het land. De producten worden geleverd door de Nepalese producent Pure Clothings. De winst gaat naar onze projecten in Nepal. We delen de opdracht met een project in Ethiopie, dat ook producten mag leveren aan Nidos.
« prev top next »
top
top

Powered by CMSimple | Template: ge-webdesign.de | Login